_عراقی _

ای دوست می خواهم لحظه ای سر به دامانت نهم و به یاد آورم کهن گهواره ایی را که پیش ترها با دست های خورشید می جنبید. روزهایی که خودِ عشق، کم داشتیم.

خدایا تا نماند بی سرا کَس              تمام بی سرایان را سرا ده
به ایران که بود خاکش همه پاک       هزاران شادی بی انتها ده