خانه » شعر » شعر شما » در بندان

در بندان

 

ar-p-rn02
مسیحایِ من ای که نورِ امیدی             امیدم تویی در شبِ ناامیدی

گذشتی ز خونت که بخشی نجاتم        کنون من به رسمت گذشتم ز جانم

دلم گرم گشته به دیدار رویت               در این وادی حق کنم جستجویت

تو بیدار کردی همه خفتگان را               عَلَمدار کردی تو گم گشته گان را

دمیدی به مُرده دَمِ زندگان را                 تو آزاد کردی مسیحا دلان را

تو تابیدی از عشق بر این گنبد شب       دل کِبر شیطان شده در غم و تب

منم تشنۀ حق ستمدیده از خَس          حضورِ صلیبم نه خاشاک و نه خس

به روح عظیمت تسلی ده ایران             که از پا نیفتد به نیروی ایمان

 

این را هم ببینید

ar-p-ghiyam02

قــیام و بهــار (۲)

فرودین آمـــد ز راه و نغــمه ها بـسیار گشت
چـهــچـه بلـبل شـنـیدن در چـمـن تکـــرار گشت...
روز نــو یعنی حیا ت نــو که باشد در مسیح
این حیات از بهر ما چون روغن عــطار گشت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *